De uitvinding: de Magnum

Een hand houdt een witte Magnum (het ijsje) in de lucht. De zon brandt fel in de bovenhoek van het beeld.

Geschreven door

in

Elk weekend bespreekt hoofdredacteur Jim Jansen een bijzondere uitvinding. Deze keer: het beroemde ijsje Magnum.

Als kind van de jaren zeventig at ik op warme zomerdagen graag een Choco Rock, een met chocolade omhuld ijsje dat bestond uit plantaardige chocolade, suiker en aroma. Een groot feest! De ijsjes werden toentertijd door de firma Ola in grote hoeveelheden bij zwembaden, strandtenten en campings gedistribueerd.

In 1989 stond de ijswereld op zijn kop door de lancering van de Magnum: een kloeke koude traktatie vernoemd naar het woord voor ‘groot’ in het Latijn. De Magnum was het eerste premium handijsje voor volwassenen.

Onwillekeurig dacht ik dat het een Amerikaanse uitvinding moest zijn. Niets is minder waar. Het was de Belgische bio-ingenieur Geert Debevere die in 1987 in zijn lab ging experimenteren met ijs. De plantaardige chocolade verving hij door echte, en het blok roomijs werd aangevuld met echte vanille. Vervolgens was hij maandenlang in de weer met verschillende hoeveelheden cacaoboter en melkvet. Enerzijds om het ijs gemakkelijker te omhullen en anderzijds om het chocoladelaagje minder hard te maken, zodat je niet bij de eerste hap je tanden breekt.

De Magnum was meteen een grote hit. We zijn inmiddels dik 25 jaar later en Magnums zijn in talloze variaties te krijgen: van Vegan Sea Salt Caramel tot de allernieuwste Magnum Signature La Pêche.

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *